معرفی قزوین

براساس نتایج حاصل از حفریات باستان شناسان در محوطه های پیش از تاریخ استان قزوین- خصوصاً تپه های تاریخی دشت قزوین (قره تپه، تپه زاغه و تپه قبرستان) واقع در جنوب شرقی شهرستان بوئین زهرا- قدمت سکونت و آغاز شهرنشینی در این منطقه به شش هزار سال پیش از میلاد می رسد. قزوین در دوره های اولیه تاریخ- به ویژه در دوره "مادها" و "هخامنشیان"- نیز جزء مناطق مهم ارتباطی به حساب می آمد. در اواخر حکومت" اشکانیان"، "دیلمیان" بر علیه حکومت مرکز، شورش های خود را آغاز کردند. این روند تا دوره "ساسانیان" نیز ادامه یافت. در آن زمان منطقه قزوین، مرز بین سرزمین های ساسانیان و دیلمیان به شمار می رفت. "شاپور" پسر "اردشیر بابکان" دستور داد در این سرزمین دژ مستحکمی بنا کنند. این دژ "شادشابور" "یاکشوین" نامیده شد. این دژ به مرور توسعه پیدا کرد و مناطقه مسکونی به آن افزوده شد و در مدت زمانی کوتاه در شمار شهرهای مهم ایران قرار گرفت.

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5