معرفی لبنان

در زمان حکومت ترکان عثمانی بر لبنان ، اصطکاک میان جوامع این سرزمین هیچوقت از نما دور نبود . قتل عام هزاران مارونی به دست دورزیان (1860) موجب دخالت فرانسه شد . پس از جنگ جهانی اول ، فرانسه قیومت سوریه را از جانب جامعه‌ی ملل دریافت کرد ، و برای حفاظت از منافع مسیحیان ، سرزمین لبنانی مجزایی را به وجود آوورد . قانون اساسیی که لبنان تحت آن در 1943 استقلال یافت متضمن تفکیک قدرت میان مسحیان و مسلمانان بود . در اواخر دهه‌ی 1950 زمانی که برتری شمار مسلمانان با تغییرات مشابه در قانون اساسی تطبیق نیافت ، تحمل متقابل نسبی میان گروه های مختلف دینی در لبنان شروع به از هم پاشی کرد . مسلمانان تندروی طرفدار اتحاد سوریه و مصر در 1958 با حزب طرفدار غرب کامیل شمعون (رئیس جمهور از 1952 تا 1958) درگیر شدند . در نتیجه جنگ داخلی روی داد ، تفنگداران دریایی امریکایی برای برقراری نظم در بیروت پیاده شدند . جنگ 1967 اعراب و اسرائیل و تبعید رهبران فلسطینی به بیروت (1970 تا 1971) موجب بی ثباتی لبنان گشت . در 1975 جنگ داخلی در گرفت ، که مداخله‌ی اسرائیل و سوریه را در پی داشت . جنگ ادامه یافت و کشور ره به هرج و مرجی غیر قابل اداره فرو برد . مارونی ها ، گروه های مختلف لبنانی سنی و شیعه (از جمله بنیادگرایان با حمایت ایران) ، سربازهای سوری ، میلیشیای دروزی و نیروهای حافظ صلح سازمان ملل همگی بخش هایی از این کشور چند پاره شده را در اشغال خود دارند . در 1990 سوریها میلیشیای مسیحی میشل عون را سرکوب کردند و دولت لبنان توانست بار دیگر قدرتش را بر تمامی بیروت اعمال کند . ولی نیروهای تحت حمایت اسرائیل به اشغال جنوب کشور ادامه می دهند و نیروهای حزب الله (بنیاد گرای اسلامی) دره‌ی بقاع را در کنترل خود دارند . قانون اساسی جدید (1990)‌- که متضمن برابر مسلمانان و مسیحیان در حکومت است - تداوم حضور سربازان سوری ، بازسازی کشور لبنان را مسیر کرده است .

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  1. 1
  2. 2
  3. 3